CHESS  QUEENS

 

Anne en 2015 Tata Steel Challengers

donderdag 29 januari 2015
Tijdens de eerste ronde mocht ik het opnemen tegen Ari Dale, de enige die een plekje had verdiend door de tienkamp van vorig jaar te winnen. Hij was de enige die qua rating onder mij te vinden was, maar op 16-jarige leeftijd is hij al wel IM. Voor mijn gevoel was het wel fijn om een klein beetje in het toernooi te kunnen komen. Dan komen alle GM’s gewoon allemaal achter elkaar langs!

Na de opening kwam Ari in onderstaande stelling met een interessante zet:

17. e5. Na 17… Lxe5 18. Pxe5 dxe5 19. Txe5 Pf4 zou de stelling zal wit nog een plusje hebben, maar er is verder niet heel veel aan de hand. Het is echter niet zo makkelijk om in zo’n stelling je loper te geven en ik besloot dan ook 17… dxe5 te spelen. Na 18. d6 Pb5 19. Pd5 was ik verplicht om een kwaliteit te geven. Na een paar minder handige zetten van mijn tegenstander bleef ik overeind en in onderstaande stelling moet wit een keuze maken:

Het is logisch om een toren op d1 te zetten, maar welke toren gaat naar dat veld toe? Het is belangrijk kom druk op de pion op e5 te houden en om met een witte toren de zwarte stelling binnen te komen. 29. Tad1 was daar de aangewezen zet voor, want na 29… Pf8 30. Lxe5 Pe6 kan wit verder gaan met 31. Td6. Na de partijzet 29. Ted1 ontstaat de volgende stelling:

In deze stelling was ik mooi op tijd om mijn toren te activeren met 31… Tb6, aangezien vervolgens ook …Tb4 eraan komt. De combinatie van actieve stukken en een vrije a-pion gaven genoeg compensatie om de partij in remise te laten eindigen.

Een half punt in de eerste ronde, daar was ik (zeker gezien de partij) niet ontevreden mee! Gezien alle andere deelnemers wist ik namelijk dat het zwaar zou worden!
De volgende ronde mocht ik het meteen opnemen tegen de man met de meeste rating in deze groep, namelijk David Navara. De opening verliep niet helemaal zoals gepland, maar gelukkig wist ik met wit nog wel een gelijke stelling te bereiken:

Dit zou inderdaad remise moeten zijn, maar natuurlijk wist ik ook dat David mij nog even flink aan de tand zou voelen. Tijdens de partij was ik niet helemaal zeker over 28. Td1, aangezien zwart na 28… Txd1 29. Kxd1 f5 30. Kd2 f4 mijn koning buiten houdt en …e3 achter de hand heeft. Achteraf bleek echter dat wit mooi op tijd is met 31. c4! Na 31... bxc4 32. Kc3 e3 33. fxe3 fxe3 is de witte koning namelijk mooi op tijd om via c2-d1-e2 de zwarte vrijpion op te halen.

In de partij kwam 28. Te1, wat ook een prima zet is. Na 28… f5 ging ik met 29. a4 op zoek naar activiteit. Het ging verder met 29… bxa4 30. Ta1 g4 en we kwamen aan bij een belangrijk moment in de partij:

Na 31. Txa4 gxh3 32. gxh3 Td3 gaat zwart op de witte f-pion af, zodat twee verbonden vrijpionnen ontstaan. Die stelling is nog prima in orde voor wit vanwege 33. Txa6 Tf3 34. Kd1 Txf2 b4 en ook de witte b-pion is erg snel aan de overkant. Een erg mooie zet die deze zwarte optie voorkomt is 31. c4! Na 31… Td4 32. Txa4 gxh3 33. gxh3 Td3 heeft wit namelijk 34. Ta3! Dan blijkt maar weer eens wat zo’n kleine pionzet allemaal kan doen.

In de partij kwam 31. hxg4 fxg4 en had ik nog steeds verder kunnen gaan met 32. Txa4. Er volgde echter 32. Te1 Tf5 33. Te2 h5 en misschien is deze stelling nog te redden, maar ik ervaarde vooral dat die zwarte h-pion wel erg snel is…

Het is inderdaad zonde om zo’n toreneindspel niet remise te houden, maar aan de andere kant was de analyse achteraf ontzettend waardevol (ik moest wel even mijn best doen om hem bij te houden… :P) en de volgende keer winnen ze zo’n toreneindspel niet meer van mij!

De derde ronde is een ronde die mij en waarschijnlijk ook heel wat andere mensen nog lang bij zal blijven! Met zwart mocht ik het opnemen tegen Jan Timman en heb ik kunnen laten zien dat het met mijn aanvallen wel goed zit!!

In deze stelling staan de zwarte dame en paarden al klaar om op de witte koning af te stormen. Het is nu vooral de taak om de witte verdedigers buiten de deur te houden en dat gaat uitstekend met 21… d3! Na 22. Te3 met dekking van veld f3 kwam het volgende paard ook maar eens helpen: 22… Pf4. Na 23. H4 Dg4 24. Tf1 komt de d-pion weer om de hoek kijken met de nieuwe dreiging om bijna te zorgen voor drie queens: 24… d2! Na 25. Dd1 ontstaat onderstaande stelling en mogen jullie zelf zoeken naar de finishing touch!

25… Ph3+ 26. Kg2 en een mooie truc met 26… Pxf2! Want na 27. Dxd2 Dh3+ 28. Kg1 Peg4! Is het paard op f2 een nieuw stuk dat de witte verdedigers buiten de deur houdt.

In de slotstelling werken alle zwarte stukken optimaal samen, waardoor groot materiaalverlies niet meer te vermijden is.

Nadat Timman een hand had gegeven en er vandoor was gegaan, kwam bij mij eigenlijk pas een beetje het besef dat ik net met zwart in 30 zetten met een heerlijke partij gewonnen had van een legende binnen de schaakwereld. Daar kan ik inderdaad nog heel lang op vooruit en dat bleek tijdens dit toernooi wel.

De volgende ronde stond weer een flinke uitdaging te wachten, namelijk Robin van Kampen. Al op de eerste zet werd ik verrast, want opeens besloot Robin met 1… e6 te beginnen. Na even nadenken besloot ik dezelfde opening te spelen als tegen Elisabeth Paehtz. Natuurlijk wist ik dat hij die partijen ook gezien had, maar ik vertrouwde op de stelling die mij op zich wel ligt. Robin koos een stelling die prima is voor zwart en ik had het lastig om overeind te blijven.

In bovenstaande stelling staat zwart al wat beter, maar in de analyse kwam Robin met een interessante zet: 23. Tb4! Met de pointe dat na 23… Lxb4 24. Pf6+ Ke7 25. cxb4 twee stukken hangen. Met deze mooie verdediging had ik kunnen zorgen dat de actieve zwarte in ieder geval niet zomaar op c4 kan blijven. Helaas zag ik deze kans niet, maar gelukkig wist ik hierna steeds verder terug te komen in de partij.

In deze stelling had ik nog een laatste kans om tegenspel te creëren, namelijk met 35. fxe6 fxe6 en 36. Pf4. In combinatie met mijn g-pion is het voor zwart nog best lastig om alles onder controle te houden. Na mijn gespeelde 35. Tb3 kwam het sterke 35… Le7! waarna de witte stelling uit elkaar valt.

De vijfde ronde kreeg ik met zwart dezelfde opening als tegen Timman, maar deze keer deed wit het toch net even anders. De opening verliep op zich prima voor me, maar Bart Michiels wist de druk op mijn stelling steeds verder op te voeren en in onderstaande stelling had hij toe kunnen slaan:

Na 35. Pb3 b6 36. Tc4 c5 kan wit namelijk op een leuke manier mat in drie geven. Zien jullie op welke manier? Daar kwam ik even goed weg! Hierna wist ik mijn stelling steeds verder te verbeteren en kwam ik maar liefst vijf pionnen voor te staan. Er was echter nog één vervelende witte pion die vrij hard naar de overkant aan het rennen was…

Tijdens de partij had ik hier wel naar gekeken, maar ik had bedacht om gebruik te maken van 58… c3 59. Pd4 Pg5 60. Kxg5 Ke7 en dan de pion op f7 eraf halen en laten zien dat mijn pionnen ook kunnen rennen. Helaas gooit 61. Kxg6 nogal veel roet in het eten… In de bovenstaande stelling had ik kunnen winnen met 58… Kd6, aangezien hierdoor mijn paard via f8 naar d7 kan en daar kan die een stuk minder makkelijk aangevallen worden. Dat ik even later ook remise laat liggen is natuurlijk erg zuur, maar achter het bord is het allemaal niet zo makkelijk…

Gelukkig beschik ik wel over wat veerkracht en begon ik de zesde ronde tegen Salem Saleh met een prima opening. Achteraf checkte Sokolov even of ik een belangrijke partij in deze variant kende en legde daarna aan zijn pupil uit dat hij een niet zo’n goede variant voor zwart in was gegaan! In de partij miste ik een goede kans toen ik in plaats van een toren te slaan koos voor een goed ogende stelling met een mooie h-pion. Die h-pion was echter best goed te stoppen door zwart en even later miste hij een kans door niet meteen zijn koning erbij te halen. Na een wat chaotisch eind werd vrij terecht remise overeen gekomen.

Tijdens de zevende ronde tegen Vladimir Potkin koos hij voor een stelling met een klein plusje en besloot dat plusje steeds verder uit te gaan breiden. Ik wist hem een tijd tegen te houden om echt verder te komen, maar uiteindelijk miste ik iets waardoor in het eindspel zijn meerderheid gevaarlijker was dan mijn meerderheid. Hij wist de partij goed af te maken en daarmee kwam mijn tussenstand op 2 uit 7. Geen onaardige score, maar na een partij in de derde ronde was ik toch wel op zoek naar meer!

Die achtste ronde begon erg goed met het hele damesteam bij elkaar! Tja, dat was wel even wat voor Valentina Gunina toen er achter haar bord een dame in het oranje verscheen met daarachter nog vier dames in het oranje! Na het slaan op de gong mocht ik al weer vrij snel in de denktank na het toch wat onverwachte 1… e5. Deze keer besloot ik mijn repertoire te laten voor wat het is en met een beetje kennis voor het schots gambiet te gaan. Na een prima kwaliteitsoffer was het echter nog niet zo makkelijk om de zwarte stelling omver te krijgen.

De aangewezen zet in de bovenstaande stelling is 26… Dc6, want na 27. a3 Dxf3 28. gxf3 a5 krijgt zwart sterke pionnen op de damevleugel. In plaats daarvan koos Gunina voor 26… Ka6? In eerdere stellingen kon ze na 27. a3 met 27… Dxd3 mijn toren aanvallen, maar daar had ik nu wat op klaar liggen! Namelijk 28. Dc6+ Ka5 29. Lxc7#. 

Op het einde volgde nog een leuke manier naar de winst door een onvermijdelijke aftrekaanval op te zetten met 41. Df6! Na 41… Kd7 volgde namelijk 42. Df7+ Kc6 43. De6 en nu kon de zwarte koning daar echt niet meer aan ontsnappen. Een fijn punt op een geslaagde dag met de ChessQueens!

Door deze overwinning klom ik naar 3 uit 8 en daarmee nog maar een half punt verwijderd van zowel een WGM-norm als een IM-norm! Daarvoor moest ik in ronde 9 wel met zwart overeind zien te blijven tegen de in 2000 geboren Manuel Sevian. Met 6. g3 haalde hij een variant van stal waar ik eerder mee verloren had, maar daar had ik natuurlijk iets op klaar liggen. Alleen bleek het zo dat hij daar ook iets op klaar had liggen en de stelling toch lastig te spelen was met zwart… Met welke ijzersterke zet kwam hij in onderstaande stelling?

Het zwarte paard op e7 voorkomt dat wit goed bij de zwarte koning kan komen. Met 23. Dd2 ging hij dat paard een lesje leren, want na 23… Ld5 24. Dg5 is het paard niet goed te dekken. Ik probeerde nog 24… Te8 maar ook dat mocht niet meer baten vanwege 25. Pd6. Een sterke partij van de jongste grootmeester op dit moment en helaas geen norm voor mij, maar gelukkig nog genoeg kansen!

Ronde 10 werd ik op de proef gesteld door David Klein, want in deze partij heb ik echt moeten bikkelen tot het eind! In het middenspel besloot ik nog even te wachten met het terug slaan van een pion om een zwarte loper van het bord te kunnen halen. Helaas wachtte ik daarna net iets te lang met het slaan van de pion, waardoor ik eerst lang goed moest verdedigen om pas 86 zetten later eindelijk een pionnetje terug te verdienen. Gelukkig ging me dat aardig af en kon ik na 436 een lekker hapje gaan eten met een glimlach en een laatste WGM-norm op zak! :D

De rustdag die na deze partij volgde was erg welkom! De dag daarna stond in ronde elf opnieuw een norm op het spel. Deze keer zou mijn eerste IM-norm verzekerd zijn wanneer ik met zwart remise zou spelen tegen Erwin L’Ami. Op de stukkenjagerssite was zelfs te lezen dat een kwart punt genoeg zou zijn, maar dat was een beetje lastig aanbieden…

Na de opening was ik echter degene die voor de driekwart en het hele punt kon gaan! De witte koning staat op de toch en mijn lopers kunnen nog heel wat mooi werk gaan doen. Vanuit deze stelling had ik nog een leuke variant gezien: 16. Ke1 Lc5 17. Tf1 en hoe kan zwart nu toe slaan? Met 17… Pxf4! dreigt een leuk matje en 18. gxf4 helpt niet vanwege 18… Dxh4+!

Op het moment suprême maakte ik het mezelf helaas lastig… Zowel 30… Te6 als 30… Lxc3 en na 31. Pxe8 Lb4 waren manieren om het hele punt binnen te kunnen halen. Na mijn voortzetting 30… Te7 was mijn stelling nog steeds goed, maar het was niet zo makkelijk meer. Uiteindelijk kreeg ik nog een gunstig eindspel met loper tegen paard en een meerderheid op de damevleugel. Ik zag echter nog niet hoe ik dat ging winnen en besloot geen risico te nemen. Inderdaad jammer om zo’n partij niet helemaal af te ronden, maar reken er maar op dat ik ontzettend blij was met mijn norm en daar zeker een radlertje op gedronken heb! :D

De normen waren inderdaad binnen, maar het is dan nog steeds fijn om het toernooi goed af te sluiten. Tijdens de twaalfde ronde mocht ik dat met zwart proberen tegen Wei Yi, een aanstormend talent uit China. De opening had ik prima afgekeken bij de buren, aangezien Anish Giri tijdens het toernooi al twee keer een prima stelling had bereikt met zwart. Wei Yi kwam echter met het nieuwtje 16. Kb1:

Daarna kwam ik er snel achter dat met deze zet een val neergezet werd… Na het logisch lijkende 16… Tc8 volgde namelijk het sterke 17. f6! en gezegd moet worden dat het vervolgens allemaal erg vrij in elkaar zit. Na 17… Pxf6 18. Txf6 gxf6 19. Lb6 Dc6 20. Pa5 De6 21. Pb7 ontstond de volgende stelling:

De beste optie voor zwart is hier nog 21… Dxh3, maar daar word je niet vrolijk van met zo’n gat op d5. Ik dacht nog wel een aardige zet gevonden te hebben maar 21… Tb8, maar na 22. Pd5 Txb7 kwam het ontzettend sterke en mooie 23. Dc3!!

De verder afronding in deze stelling met 25. Ld8+ is ook erg fraai te noemen. Dan mag een mooi mat na 25… Ke6 26. Dh3# niet ontbreken. Een harde en snelle nederlaag inderdaad, maar gelukkig is het niet vaak zo dat een fout zo duidelijk afgestraft kan worden. Wei Yi had zijn huiswerk goed gedaan en ik wil hem graag nog feliciteren met zijn prachtige toernooi en zijn verdiende overwinning! Laten we maar eens een jaartje afwachten wat deze jongen allemaal laat zien tegen de masters!

Tijdens de allerlaatste ronde mocht ik het met wit opnemen tegen Sam Shankland. Hij had een goed toernooi gedraaid, maar natuurlijk vond ik het prima om nog even te testen of hij dat ook tegen mij kon laten zien. Het begin van de partij leek vrij goed te verlopen, maar toen kwam hij met een sterk plan…

Hier ging opeens mijn mooie loper op e3 afruilen door 21… Lc7! te doen. Even later had ik nog wat kansjes om op de been te blijven, maar uiteindelijk liet ik een winnende combinatie toe waar hij geen moeite mee had om die te vinden:

Na 34… Txh2+! 35. Kxh2 Pg4+ was er echt geen redden meer aan. Dit was inderdaad niet de bedachte afsluiting van mijn toernooi, maar het fijne was wel dat mijn toernooi al lang niet meer stuk kon!

Het is ontzettend leuk om te merken dat het schaken in heel wat kranten opdook en dat op deze manier hopelijk weer heel wat kinderen leren schaken en uiteindelijk de ChessQueens en wellicht ook de ChessKings op kunnen gaan volgen… Maar tot die tijd houden wij die plaatsen nog even warm en gaan we er vol tegenaan!!

Uiteindelijk werd ik bij de prijsuitreiking nog erg aangenaam verrast met de Johan van Hulst talent award. De man van ondertussen 104 jaar oud hield een erg leuke speech en natuurlijk heb ik goed geluisterd naar al de wijze adviezen die daarin verstopt waren. :)

Een paar dagen later volgde nog een erg leuke dag, namelijk bij de Tata Steel Torentjes simultaan! Tijdens deze simultaan mocht ik het opnemen tegen allerlei aardige en ook zeker fanatieke parlementariërs en journalisten. Van tevoren was ik al een beetje gewaarschuwd voor de tegenstand en ik moet zeggen dat daar zeker niets verkeerds mee te zeggen was! Na een zeer geslaagde middag en avond ging ik moe maar voldaan terug naar Tilburg.

Foto van Sir Francis